چرا وقتی یکنفر می میرد تمام خطاهایش را فراموش می کنند و درباره محاسن و خوبی های او صحبت می کنند؟!؟!؟
چرا مرده ها قابل احترام تر اند؟!؟!؟
چرا اگر بعد از مرگ کسی بسیاری از گناهان و خیانت های او معلوم شود همه او را می بخشند؟!؟!؟
چرا تا زنده ایم همدیگر را دوست نداریم و یکدیگر را نمی بخشیم؟!؟!؟
چرا رفتار ما انسان ها اینقدر غریب است؟!؟!؟
چرا تا زنده ایم همدیگر را دوست نداریم و دوست داشتنمان را ابراز نمی کنیم؟!؟!؟
چرا وقتی دلی را می شکنیم شکستن غرورمان برای بدست آوردن دل آنها اینقدر سخت است؟!؟!؟
کاش ما انسانها می توانستیم شیرینی محبت و دوست داشتن و بخشش را تا زنده ایم احساس کنیم.
همه ما روزی می میریم، کاش تا زنده ایم حداقل آنان را که دوستمان دارند را دوست بداریم.
+ نوشته شده توسط مینا در شنبه بیست و یکم دی 1387 و ساعت
22:8 |
